بغض انتظار من و تو

خداحافظی

entezareziba — Thu, 14 Jun 2007 15:05:18 GMT

لحظه ی تلخ رفتنه
خدانگهدار عزیزم...
دست خودم نیست به خدا
اگه برات اشک می ریزم
هر جا باشم عکس چشات
مثل یه سایه با منه
سکوت لحظه های من
با قصه ی تو می شکنه

ای که تویی بال و پرم
منو ببخش باید برم
باید برم... باید برم...

شگون نداره تو دیگه ،
گریه نکن پشت سرم
پشت سرم ... پشت سرم...

تا وقتی که نفس دارم
از تو و عشقت می خونم
می خونم... می خونم...
فراموشت نمی کنم ای پری مهربونم
مهربونم...

آسمون خونه ی دلم بي تو پر ابرهای غمه ...

entezareziba — Thu, 12 Apr 2007 12:57:18 GMT

الو
منزل خداست؟
لو سلام
منزل خداست؟
اين منم مزاحمی که آشناست
هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است
ولی هنوز پشت خط در انتظار يک صداست
شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است
به ما که می رسد ، حساب بنده هايتان جداست؟
الو
دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد
خرابی از دل من است يا که عيب سيم هاست؟
چرا صدايتان نمی رسد کمی بلند تر
صدای من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟
اگر اجازه می دهی برايت درد دل کنم
شنيده ام که گريه بر تمام دردها شفاست
دل مرا بخوان به سوی خود تا که سبک شوم
پناهگاه اين دل شکسته خانه ي شماست
الو ، مرا ببخش ، باز هم مزاحمت شدم
دوباره زنگ می زنم ، دوباره ، تا خدا خداست
دوباره ...... تا خدا خداست

آسمون خونه ی دلم بي تو پر ابرهای غمه ...

هر روز نم نمك روی اين دل خسته، باروني از غم می زنه...

راستی...! ديشب ديدم عكس چشمات از تو آسمون می خنده، به من چشمك می زنه ...

نمی دونم كه چرا ؟!.. با همه بي رحمی هايت، دلم برای يه نگاهت مثل يه كبوتر پر مي زنه

میون شهر قصه مون صدای آشنایی نیست
تو جاده های عاطفه نشون رد پایی نیست
ستاره‌ی ترانه رو كسی دیگه تو شب ندید
یكی رو دفترچه عشق با رنگ تیره خط كشید
قلبای آدمای شهر خونه های سنگی شدن
تمام كوچه هامونم مسیر دلتنگی شدن
ترنم پرنده ها تو بغض باد شب شكست
لشكر لحظه های شاد نیومده عقب نشست
تو این هیاهوی مهیب كسی به فكر دل نبود
كسی به یاد غربت این همه سوته دل نبود
...
قلبای آدمای شهر خونه های سنگی شدن
تمام كوچه هامونم مسیر دلتنگی شدن

نمی دانم با كدامين رنگ، در كدامين روز، از كدامين پنجره ... نمی دانم...

من عاجزانه می گویم که به عشق تو نیازمندم

entezareziba — Mon, 12 Mar 2007 11:55:18 GMT

به تو مدیونم از ازل واژه با تو من غنچه شکفته شدم از دل آرزو برآمدم و بر لب ای کاش های گفته شدم

حرف هایت همه را شنیدم

بوی خوب احساس را از آنها حس کردم

همه بر دلم نشست و عشق دوباره در خاطرم جوانه زد

پس باز انتظار اما

انتظاری شیرین

خواهی آمد در کنارم و وجودم را سرا پا عشق خواهی کرد...

من از جنس احساسم برای تو بهشتی خواهم ساخت

من عاجزانه می گویم که به عشق تو نیازمندم

من هنوز به بارگاهی نرسیده ام

که عشق ببخشم و جانم عشق طلب نکند

من تو را دوست دارم

و از قلب سرخ تو

به قلب آبی آسمان می رسم...

ماه در اوج آسمان می رود

و ما در گوشه ای ازشب

همچنان به گفتگوی دست ها

گوش فرا داده ایم و ساکتیم

و در چشم های هم، یکدیگر را می خوانیم

در چشم های هم، همدیگر را می بخشیم

من همه دنیا را در چشم های او می بینم

او همه دنیا را در چشم های من می بیند

ما در چشم های هم ساکتیم

یکدیگر را می بینیم

و چشم در چشم هم

و گوش به زمزمه لطیف، مهربان دست خاموشیم

و ماه در اوج آسمان می رود...

با سلام خدمت دوستان خوبم

تحویل سال نو و این بهار خجسته را خدمت شما دوستان عزیزم تبریک می گویم امیدوارم سالی پر برکت همراه با شادی و نشاط را در کنار خانواده هایتان سپری کنید...

آره بازم منم دوباره اومدم... فکر نمی کردم رفتنم ناراحتتون میکنه. دوباره اومدم اما این بار قدم هامو محکم ورداشتم ... این بار اومدم تا با قدرت بهار و باتوکل به خدایی که در این نزدیکی است دوباره بنویسم..

اینجا تنها جایی هست که میتونم دلتنگیهامو برات گریه کنم ... کمکم کن به بودنت محتاجم...

زیبا ترین شعرم را در خواب گفتم من بودم تو بودی و تاریکی در تاریکی برق چشمانت را دیدم از چشمانت گفتم از عشق کاش از خوابی که تو در آن باشی هیچ وقت بیدار نشوم اگر چشمانت بگذارند

فاصله مان شده از امروز تا هميشه

entezareziba — Mon, 19 Feb 2007 09:35:18 GMT

در مدرسه از نشاطمان کم کردند از فرصت ارتباطمان کم کردند

تا کمی عشق به هم تعارف کردیم از نمره انظباطمان کم کردند

روز عشق آمد و من تنهاي تنهايم ! همه عاشقان دست در دستان هم گذاشته اند و به هم محبت و عشق هديه مي كنند اما من تنها در اين گوشه از اين دنياي بي محبت نشسته ام و با حسرت به عاشقان كه دست در دستان هم گذاشته اند و بر لبان هم بوسه ميزنند نگاه مي اندازم و اشك ميريزم و آن لحظه دلم هواي تو را ميكند!

این همه آشفته حالی، این همه نازک خیالی
                   ای به دوش افکنده گیسو، از تو دارم از تو دارم
این غرور و عشق و مستی، خنده بر غوغای هستی
                   ای سیه چشم و سیه مو، از تو دارم از تو دارم
این تو بودی کز ازل، خواندی به من، درس وفا را
                   این تو بودی کآشنا کردی به عشق، این مبتلا را

من که این حاشا نکردم،از غمت پروا نکردم

دین من، دنیای من، از عشق جاویدان تو رونق گرفته
                  سوز من، سودای من، از نور بی پایان تو رونق گرفته
من خود آتشی که مرا، داده رنگ فنا، میشناسم
                  من خود شیوه نگه چشم مست تورا، میشناسم

دیگر ای برگشته مژگان، از نگاهم رو نگردان

دستت را مي گيرم و با تو پايين مي آيم.
هر جا كه مي خواهم كنار من باشي نقطه اي مي گذارم.
به پايين سطر كه مي رسم، نقطه نقطه هاي جامانده را مي شمرم.
از تو تا من همه اش شده نقطه چين.
از خودم تا تو را وصل مي كنم به هم!
مي شود خط چين!
فاصله مان شده از امروز تا هميشه!
در اين سطر شلوغ، تو را به هر چه ربط مي دهم، همه دورم مي كنند مرا از تو!
و شايد تو را از من...

سفيد مي پوشاني خط چين ها را!
و فاصله ها را مهمان سفيد پوش ها مي كني!
دستم را مي گيري و بالا مي كشاني ام.
از ديروز تا هميشه...

اين نوشته ها بهانه ای بیش نبود
به بهانه ی ورق خوردن يك برگ ديگر از سياه و سپيدهاي عمرم

میخواهم .....

entezareziba — Tue, 02 Jan 2007 09:34:18 GMT

اینم عکس من

میخواهم .....
ميخواهم زيباترين سلامها را تقديم تو كنم.....اما نميدانم
چگونه
ميخواهم بهترين كلام را در گوشت نجوا كنم ..... اما نميدانم
چگونه
ميخواهم بهترين زمان
در كنار تو بودن را بيابم.....اما نميدانم چگونه
ميخواهم پاك ترين و لطيف ترين نفسها را به سينه لرزان تو
هديه كنم..... اما نميدانم چگونه
ميخواهم سريعترين زمان به تو رسيدن را بيازمايم..... اما
نميدانم چگونه
ميخواهم با تو باشم
ميخوام تاپيدايت كنم
ميخواهم شيدايت كنم
ميخواهم صدايت كنم
ميخواهم با توحكايت رويا كنم
ميخواهم عشق را پيدا كنم
ميخواهم به قد قامتت، قامت ببندم
ميخواهم به تارگيسويت حاجت ببندم
ميخواهم كلام پر اثري يابم
ميكوشم از نگاهت اثري يابم
ميخواهم تا زيباترين رز دنيا را
تمناگيرم
ميخواهم وجاهت دنيا را به كلامي اغوا كنم
ميخواهم
ميخواهم
ميخواهم
آه كه اين همه خواسته از تو، چه تلنگري به شانه هاي زيبايت
ميكوبد
و تمنائي در كلامم به وجود آورده است

خواب آب می ديدم ... دريا نبودم ... ولی با آن آب زلال اميد به دريا شدن داشتم ..
بستر خشکم را قطره قطره پر از زندگی کرد .. سعی کردم هيچ قطره ای از او را به هدر ندهم ...
با تمام وجود خواستمش ...
غافل از اينکه روزی مسير آبش را عوض می کند ...
بدون اينکه تمايل داشته باشد شاخه ای از شاهراه زندگی را به من ببخشد ...
بدون اينکه فکر کند شايد بار آخری باشد که اين راه زنده شده و شايد خشک گردد ...
شايد برای تجربه ی دوباره پر شدن فرصتی نداشته باشد ...
شايد اين بار به جای آب خاک مهمان دستهايم شود و شايد سيلابی بزرگ نابودم کند ....
و شايد حتی ارزش نابودی هم نداشته باشم و حتی خاک هم از من بهراسد .
شايد آن سنگ ها که بر تنم کوبيد ...
سنگ هايی که خودش برايم صيقل داد تا لطفی کند ..
برای اين بود که مرا از خود برنجاند تا از رفتنش و از جدايی اش غم نخورم ...
ولی سنگ هايش را در آغوش گرفتم و هر نگاهی به تک تک سنگ ها مرا به ياد روزهای طلايی اميدواری می اندازد ....
هنوزهم اميدوارم ...
او می رود تا با ديگري برود
و من در بستر خود به دنبال قطرات لطيف گمشده ی زندگی خويشم .....
چه کسی من را محکوم به خشکی کرد ؟

عشق من

entezareziba — Tue, 26 Dec 2006 08:15:18 GMT

اي عشق من زماني که در کنار تو هستم

مي داني که چه احساسي دارم

و زماني که من در آغوش قلبت جاي گرفته ام

مي خواهي که از عشق خويش به تو چه بگويم

زماني که در کنار تو هستم جهان به زيباترين حد خود مي رسد

اي تمام آرزوهاي من به تو نياز دارم

اي عشق من اي زندگي من , من را ترک نکن

سوگند به باارزش ترين چيزي که در زندگي تو وجود دارد

که اجازه نده وجود تو را از من بگیرند

و تو را از کنار من دور کنند

عزيزم تو امروز بايد اين اعتراف را بداني

که عشق تو من را به مرز ديوانگي رسانده است

من دوستت دارم دوستت دارم

من تو را همراه با آن عشقي دوست دارم که هيچ کس همانند اين عشق تاکنون نديده است

واي اي عشق من